6 دی 1390

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

مولف: مدیر سیستم   /  دسته: دسته بندی نشده   /  رتبه دهید:
3

در مقدمه سند تحول بنیادین آموزش و پرورش آمده است: تحقق ارزش‌ها و آرمان‌های متعالی انقلاب اسلامی مستلزم تلاش همه‌جانبه در تمام ابعاد فرهنگی، علمی، اجتماعی و اقتصادی است. احراز عرصه تعلیم و تربیت از مهمترین زیرساخت‌های تعالی پیشرفت همه‌جانبه كشور و ابزار جدی برای ارتقاء سرمایه انسانی شایسته كشور در عرصه‌های مختلف است. به این ترتیب تحقق آرمان‌های متعالی انقلاب اسلامی ایران مانند احیای تمدن عظیم اسلامی، حضور سازنده، فعال و پیشرو در میان ملت‌ها و كسب آمادگی برای برقراری عدالت و معنویت در جهان در گرو تربیت انسان‌های عالم متقی و آزاده و اخلاقی است. تعلیم و تربیتی كه تحقق بخش حیات طیبه، جامعه عدل جهانی و تمدن اسلامی ایرانی باشد در پرتو چنین سرمایه انسانی متعالی است كه جامعه بشری آمادگی تحقق حكومت جهانی انسان كامل را یافته و در سایه چنین حكومتی ظرفیت و استعدادهای بشر به شكوفایی و كمال خواهد رسید.

تحقق این هدف نیازمند ترسیم نقشه راهی است كه در آن نحوه طی مسیر، منابع و امكانات لازم، تقسیم كار در سطح ملی و الزامات در این مسیر به صورت شفاف و دقیق مشخص شده باشد. در تهیه سند ملی تحول بنیادین آموزش و پرورش كوشش شده است تا با الهام‌گیری از اسناد بالادستی و بهره‌گیری از ارزش‌های بنیادین آنها و توجه به اهداف راهبردی نظام جمهوری اسلامی ایران، چشم‌انداز و اهداف تعلیم و تربیت در افق 1404 هجری شمسی تبیین شود.
تحول بنیادین در نظام آموزش و پرورش مبتنی بر آرمان‌های بلند نظام اسلامی باید معطوف به چشم‌اندازی باشد كه در افق روشن 1404، ترسیم‌گر ایرانی توسعه یافته با جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه با هویتی اسلامی انقلابی، الهام‌بخش جهان اسلام همراه با تعاملی سازنده و مؤثر در عرصه روابط بین‌المللی است.

هرچند در سه دهه گذشته تلاش‌های وافر و قابل تقدیری از سوی مسئولان و دست‌اندركاران نظام تعلیم و تربیت برای بهبود و اصلاح نظام آموزشی كشور به عمل آمد كه خوشبختانه نتایج مثبت و مفیدی نیز برجای گذاشته است؛ لیكن هنوز آموزش و پرورش با چالش‌های جدی روبه‌رو است و برونداد آن در طراز جمهوری اسلامی ایران و پاسخگوی تحولات محیطی و نیازهای جامعه نمی‌باشد. از این رو، تأكیدات حكیمانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی مبنی بر ضرورت تحول بنیادی در آموزش و پرورش با تكیه بر فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی ـ ایرانی و تدوین الگویی اسلامی ـ ایرانی برای تحول و پرهیز از الگوهای وارداتی، كهنه و تقلیدی محض، چراغ راه برون‌رفت از چالش‌های نظام آموزشی كشور می‌باشد.

خوشبختانه با درك ضرورت و اهمیت این امر و در پاسخ به ندای هوشمندانه رهبری معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی)، طرح تدوین سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به مثابه سند تحول راهبردی نظام آموزش و پرورش در افق چشم‌انداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران در دستوركار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت و سرانجام پس از شكل‌گیری حلقه‌های كارشناسی ـ پژوهشی با مشاركت صاحب‌نظران حوزوی و دانشگاهی و مدیران و كارشناسان مجرب آموزش و پرورش و سایر دستگاه‌های ذیربط، ضمن پایبندی به دیدگاه‌های حضرت امام خمینی(ره) و نظرات مقام معظم رهبری درباره تحول بنیادین نظام آموزشی و همسو با اسناد فرادستی، از جمله سند چشم‌انداز بیست ساله كشور، سند مذكور تدوین و به تصویب این شورا رسید.

موضوع: سند راهبردی تحول نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران

مبانی نظری سند ملی آموزش و پرورش شامل فلسفه تعلیم و تربیت در جمهوری اسلامی ایران، فلسفه تعلیم و تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران و رهنامه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران در جلسه 826 شورای عالی آموزش و پرورش مورخ دوم مرداد 1389 تأیید كلی شد و مبنای تمامی سیاست‌گذاری‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و تولید اسناد تحولی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران است.

* فصل اول

بیانیه ارزش‌ها

گزاره‌های ارزشی مندرج در بیانیه ارزش‌ها، بایدها و نبایدهایی اساسی است كه لازم است تمام اجزا و مؤلفه‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی هماهنگ با آنها بوده و همه سیاست‌گذاران و كارگزاران نظام ملتزم و پایبند به آنها باشند.

این ارزش‌ها براساس آموزه‌های قرآن كریم و سنت پیامبر اكرم (ص) و حضرات اهل بیت (علیهم‌السلام)، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رهنمودهای رهبر كبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری و سند چشم‌انداز بیست ساله و نقشه جامع علمی كشور و سیاست‌های كلی تحول نظام آموزشی تهیه و تدوین شده است و با مبانی نظری تحول بنیادین آموزش و پرورش (شامل فلسفه تعلیم و تربیت، فلسفه تعلیم و تربیت رسمی عمومی و رهنامه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران) سازگار و مستند به مضامین مندرج در آنها می‌باشد.

گزاره‌های ارزشی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی عبارتند از:
1ـ آموزه‌های قرآن كریم، نقش معنوی، اسوه‌ای، هدایتی و تربیتی پیامبر اكرم (ص) و حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله علیها) و ائمه معصومین (علیهم‌السلام) به ویژه امام زمان (عج) و ولایت‌مداری در تمام ساحت‌ها برای تحقق جامعه عدل جهانی (جامعه مهدوی)
تبصره: اقلیت‌های مذهبی مصرح در قانون اساسی براساس قوانین موضوعه اقدام خواهند كرد.

2ـ آموزه‌های بنیادین مهدویت و انتظار كه رمز هویت اسلام ناب و عامل حیات و بقای آن در عصر غیبت است، به عنوان مهمترین رسالت منتظران در عصر غیبت.
 
3ـ میراث نظری و عملی حضرت امام خمینی (ره)، تعمیق علاقه و پیوند با انقلاب اسلامی، قانون اساسی و ولایت فقیه
 
4ـ فرآیند تعلیم و تربیت در تمام ساحت‌ها شامل تعلیم و تربیت اعتقادی، عبادی و اخلاقی، تعلیم و تربیت اجتماعی و سیاسی، تعلیم و تربیت زیستی و بدنی، تعلیم و تربیت زیباشناختی و هنری، تعلیم و تربیت اقتصادی و حرفه‌ای، تعلیم و تربیت علمی و فناورانه منطبق بر نظام معیار اسلامی (مبانی و ارزش‌های برگرفته از قرآن كریم، سنت حضرات معصومین (علیهم السلام) و عقل) كه تعلیم و تربیت اعتقادی، عبادی و اخلاقی در آن محوریت دارد.

5ـ زمینه‌سازی كسب شایستگی‌های پایه ـ با تأكید بر خصوصیات مشترك اسلامی ـ ایرانی و انقلابی، در راستای تكوین و تعالی پیوسته هویت دانش‌آموزان در ابعاد فردی، خانوادگی و اجتماعی.
 
6ـ هویت شناخت‌مدار و واقع‌نمایی و معنای گسترده، جامع و منسجم معرفت (وحیانی، عقلانی، نقلی و تجربی).

 7ـ نقش معلم (مربی) به عنوان هدایت‌كننده و اسوه‌ای امین و بصیر در فرآیند تعلیم و تربیت و مؤثرترین عنصر در تحقق مأموریت‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

 8ـ بصیرت و تعالی در زمینه‌های گوناگون عبادی ـ اخلاقی، اعتقادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی.

 9ـ كرامت ذاتی و اكتسابی انسان و كسب فضایل اخلاقی از جمله: ایمان، تقوا، تولی و تبری، عمل صالح، خودباوری، روحیه مجاهدت، ظلم‌ستیزی، علم، حكمت، عفت، شجاعت، عدالت، صداقت، ایثار و فداكاری.

10ـ سلامت جسمانی، نشاط و تقویت اراده.
 
11ـ تكوین و تعالی جنبه‌های انسانی هویت دانش‌آموزان برای تقویت روابط حق محور، عدالت‌گستر و مهرورزانه با همه انسان‌ها در سراسر جهان.
 
12ـ منزلت علم نافع، هدایت‌گر و توانمندساز و مقام و جایگاه عالم و معلم.
 
13ـ پرورش، ارتقا و تعمیق انواع و مراتب عقلانیت در همه ساحت‌های تعلیم و تربیت.
 
14ـ ارتقاء جایگاه و نقش تربیتی خانواده و مشاركت اثربخش آن با نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

15ـ نقش تربیتی اماكن مذهبی، نهادهای مردمی، اجتماعی و رسانه.
 
16ـ عدالت تربیتی در ابعاد كمی، همگانی و الزامی و عدالت كیفی با رعایت تفاوت‌های فردی، جنسیتی، فرهنگی و جغرافیایی.
 
17ـ جایگاه و نقش تعلیم و تربیتی نهاد رسانه و فناوری‌های ارتباطی و بهره‌گیری هوشمندانه از آن و مواجهه فعال و آگاهانه جهت پیشگیری و كنترل آثار و پیامدهای نامطلوب آن.
 
18ـ توجه توأمان به منافع و مصالح فردی و اجتماعی در چارچوب منافع و مصالح ملی.
 
19ـ صیانت از وحدت ملی و انسجام اجتماعی با محوریت هویت مشترك اسلامی ـ ایرانی.
 
20ـ وطن‌دوستی و افتخار به ارزش‌های اصیل و ماندگار اسلامی ـ ایرانی و اهتمام به برپایی جامعه مهدوی.
 
21ـ تقویت گرایش به زبان و ادبیات فارسی به عنوان زبان مشترك.
 
22ـ استمرار فرهنگ اسلامی ـ ایرانی از طریق ارزیابی آگاهانه آن و تعامل نقادانه با سایر فرهنگ‌ها براساس نظام معیار اسلامی.
 
23ـ مسئولیت‌پذیری همه‌جانبه، مشاركت اجتماعی و داشتن روحیه جمعی و مهارت مورد نیاز جامعه.

24ـ روحیه كارآفرینی، كسب شایستگی‌های عام حرفه‌ای و مهارتی و هنری زمینه‌ساز كار مولد.
 
25ـ ارج نهادن به دستاوردهای علمی و تجربه‌های بشری در چارچوب نظام معیار اسلامی و بسترسازی برای دستیابی به مرجعیت علمی جهان.
 
26ـ نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی به عنوان عامل اثرگذار اجتماعی و مولد نیروی انسانی و سرمایه فرهنگی و معنوی جهت رشد و تعالی همه‌جانبه و پایدار و اعتلای فرهنگ عمومی مبتنی بر نظام معیار اسلامی.
 
27ـ مدرسه به عنوان كانون تعلیم و تربیت رسمی عمومی و محل كسب تجربه‌های تربیتی.

28ـ تقویت شأن حاكمیتی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در ابعاد سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، پشتیبانی و نظارت و ارزیابی ضمن مشاركت‌پذیری و كاهش تصدی‌گری غیرضرور در بعد اجرا با رعایت اصل عدالت.

29ـ آینده‌پژوهی و پایش تحولات مؤثر بر تعلیم و تربیت رسمی عمومی به منظور ایفای نقش فعال در مواجهه با چالش‌های پیش رو در عرصه‌های مختلف.

30ـ جامعیت، یكپارچگی و توجه متوازن به ساحت‌های تعلیم و تربیت.

* فصل دوم

بیانیه مأموریت

وزارت آموزش و پرورش مهمترین نهاد تعلیم و تربیت رسمی عمومی، متولی فرآیند تعلیم و تربیت در همه ساحت‌های تعلیم و تربیت، قوام بخش فرهنگ عمومی و تعالی‌بخش جامعه اسلامی براساس نظام معیار اسلامی، با مشاركت خانواده، نهادها و سازمان‌های دولتی و غیردولتی است. این نهاد مأموریت دارد با تأكید بر شایستگی‌های پایه، زمینه دستیابی دانش‌آموزان در سنین لازم التعلیم طی 12 پایه (چهار دوره تحصیلی سه ساله) تحصیلی به مراتبی از حیات طیبه در ابعاد فردی، خانوادگی، اجتماعی و جهانی را به صورت نظام‌مند، همگانی، عادلانه و الزامی در ساختاری كارآمد و اثربخش فراهم سازد. انجام این مهم نقش زیرساختی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی خواهد داشت.

* فصل سوم

چشم‌انداز

نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در افق 1404، با اتكاء به قدرت لایزال الهی، مبتنی بر نظام معیار اسلامی، فرهنگ و تمدن اسلامی ـ ایرانی و قوام‌ بخش آنها و زمینه‌ساز جامعه جهانی عدل مهدوی و برخوردار از توانمندی‌های تربیتی ممتاز در طراز جمهوری اسلامی ایران در سطح منطقه، الهام‌بخش و دارای تعامل سازنده و مؤثر با نظام‌های تعلیم و تربیتی در سطح جهان، توانمند در زمینه‌سازی برای شكوفایی فطرت و استعدادها و شكل‌گیری هویت یكپارچه اسلامی، انقلابی ـ ایرانی دانش‌آموزان با توجه به هویت اختصاصی آنان؛ كارآمد، اثربخش، یادگیرنده، عدالت‌محور و مشاركت‌جو، برخودار از مربیان و مدیران مؤمن آراسته به فضائل اخلاق اسلامی عامل به عمل صالح، تعالی‌جو و تحول‌آفرین، انقلابی، آینده‌نگر، عاقل، متعهد، امین، بصیر، حق‌شناس.

1ـ3 مدرسه در افق چشم‌انداز 1404

برپایه این چشم‌انداز، مدرسه جلوه‌ای است از تحقق مراتب حیات طیبه، كانون عرضه خدمات و فرصت‌های تعلیم و تربیتی، زمینه‌ساز درك و اصلاح موقعیت توسط دانش‌آموزان و تكوین و تعالی پیوسته هویت آنان براساس نظام معیار اسلامی، در چارچوب فلسفه و رهنامه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران كه دارای ویژگی‌های زیر است:

ـ تجلی بخش فرهنگ غنی اسلامی، انقلابی در روابط و مناسبات با خالق، جهان خلقت، خود و دیگران «به ویژه تكلیف‌گرایی، مسئولیت‌پذیری، كرامت نفس، امانتداری، خودباوری، كارآمدی، كارآفرینی، پرهیز از اسراف و وابستگی به دنیا، همدلی، احترام، اعتماد، وقت‌شناسی، نظم، جدیت، ایثارگری، قانون‌گرایی، نقادی و نوآوری، استكبارستیزی، دفاع از محرومان و مستضعفان و ارزش‌های انقلاب اسلامی».
 
ـ نقطه اتكای دولت و ملت در رشد، تعالی و پیشرفت كشور و كانون تربیت محله.
 
ـ برخوردار از قدرت تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی در حوزه‌های عملیاتی در چارچوب سیاست‌های محلی، منطقه‌ای و ملی.
 
ـ نقش‌آفرین در انتخاب آگاهانه، عقلانی، مسئولانه و اختیاری فرآیند زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی دانش‌آموزان براساس نظام معیار اسلامی.
 
ـ دارای ظرفیت پذیرش تفاوت‌های فردی، كشف و هدایت استعدادهای متنوع فطری و پاسخگویی به نیازها، علائق و رغبت دانش‌آموزان در راستای مصالح و چارچوب نظام معیار اسلامی.
 
ـ یادگیرنده، كمال‌جو، خواستار تعالی مستمر فرصت‌های تربیتی، تسهیل‌كننده هدایت، یادگیری و تدارك بیننده خودجوش ظرفیت‌های جدید در خدمت تعلیم و تربیت.
 
ـ‌ خودارزیاب، مسئول و پاسخگو نسبت به نظارت و ارزیابی بیرونی.
 
ـ تأمین‌كننده نیازهای فردی و اجتماعی و محیط اخلاقی، علمی، امن، سالم، بانشاط، مهرورز و برخوردار از هویت جمعی.
 
ـ برخوردار از مربیان دارای فضائل اخلاقی و شایستگی‌های حرفه‌ای با هویت یكپارچه توحیدی براساس نظام معیار اسلامی.
 
ـ مبتنی بر رویكرد مدیریتی نقدپذیر، مشاركت‌جو.
 
ـ متكی بر اركان تعلیم و تربیت و بهره‌مند از ظرفیت عوامل سهیم و مؤثر و مبتنی بر مشاركت ذی‌نفعان با تأكید بر مربیان، دانش‌آموزان و خانواده.
 
ـ برخوردار از بهره فناوری آموزشی در سطح معیار؛ با توجه به طیف منابع و رسانه‌های یادگیری (شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات).
 
ـ دارای ظرفیت تصمیم‌سازی برای نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.
 
ـ دارای تعامل اثربخش با مساجد و دیگر نهادها، مراكز مذهبی و كانون‌های محلی نظیر فرهنگسرا، كتابخانه‌های عمومی و برخوردار از ارتباط مستمر و مؤثر با عالمان دینی، صاحب‌نظران و متخصصان.
 
ـ دارای پیوند مؤثر با موضوعات و مسائل جامعه در مقیاس محلی، منطقه‌ای و ملی با حضور فعال در حیات اجتماعی.
 
* فصل چهارم

هدف‌های كلان

1ـ تربیت انسانی موحد و مؤمن و معتقد به معاد و آشنا و متعهد به مسئولیت‌ها و وظایف در برابر خدا، خود، دیگران و طبیعت، حقیقت‌جو و عاقل، عدالت‌خواه و صلح‌جو، ظلم‌ستیز، جهادگر، شجاع و ایثارگر و وطن‌دوست، مهرورز، جمع‌گرا و جهانی‌اندیش، ولایت‌مدار و منتظر و تلاشگر در جهت تحقق حكومت عدل جهانی، با اراده و امیدوار، خودباور و دارای عزت نفس، امانتدار، دانا و توانا، پاكدامن و با حیاء، انتخابگر و آزادمنش، متعلق به اخلاق اسلامی، خلاق و كارآفرین و مقتصد و ماهر، سالم و بانشاط، قانون‌مدار و نظم‌پذیر و آماده ورود به زندگی شایسته فردی، خانوادگی و اجتماعی براساس نظام معیار اسلامی.
 
2ـ‌ ارتقای نقش نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی و خانواده در رشد و تعالی كشور، بسط و اعتلای فرهنگ عمومی و زمینه‌سازی برای اقتدار و مرجعیت علمی و تكوین تمدن اسلامی ـ ایرانی در راستای تحقق جامعه جهانی عدل مهدوی با تأكید بر تعمیق معرفت و بصیرت دینی و سیاسی،‌ التزام به ارزش‌های اخلاقی، وفاداری به نظام جمهوری اسلامی ایران، اعتقاد و التزام عملی به اصل ولایت مطلقه فقیه و مردم‌سالاری دینی، تحكیم وحدت ملی، تقویت روحیه علمی، رعایت حقوق و مسئولیت‌های اجتماعی، ارتقای آداب و آیین زندگی متعالی، بهداشتی و زیست‌محیطی.
 
3ـ گسترش و تأمین همه‌جانبه عدالت آموزشی و تربیتی.
 
4ـ برقراری نظام اثر بخش و كارآمد مدیریت و مدیریت منابع انسانی براساس نظام معیار اسلامی.
 
5ـ افزایش مشاركت و اثربخشی همگانی به ویژه خانواده در تعالی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.
 
6ـ بهسازی و تحول در نظام برنامه‌ریزی آموزشی و درسی، مالی و اداری و زیرساخت‌های كالبدی.
 
7ـ ارتقای اثربخشی و افزایش كارایی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.
 
8ـ كسب موقعیت نخست تربیتی در منطقه و جهان اسلام و ارتقای فزاینده جایگاه تعلیم و تربیتی ایران در سطح جهانی.

* فصل پنجم

راهبردهای كلان

1ـ استقرار نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی براساس مبانی نظری و فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی (تمام هدف‌های كلان).
 
2ـ نهادینه كردن نگاه یكپارچه به فرآیند تعلیم و تربیت با رویكرد تعالی‌بخشی در كلیه مؤلفه‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان 1، 2، 4، 5 و 6).
 
3ـ ابتناء فرایند طراحی، تدوین و اجرای اسناد تحولی زیر نظام‌ها (شامل برنامه درسی ملی، تربیت معلم و تأمین منابع انسانی، راهبری و مدیریت، تأمین و تخصیص منابع مالی، تأمین فضا، تجهیزات و فناوری ـ پژوهش و ارزشیابی) و برنامه‌های كوتاه‌مدت و میان‌مدت بر مبانی نظری و فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی و مفاد سند تحول راهبردی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان 1، 4، 3، 2، 6، 5).
 
4ـ توسعه و نهادینه كردن عدالت آموزشی و تربیتی در مناطق مختلف كشور و تقویت آموزش و پرورش مناطق مرزی با تأكید بر توانمندسازی معلمان و دانش‌آموزان این مناطق با تمركز بر كیفیت فرصت‌های تربیتی هماهنگ با نظام معیار اسلامی (هدف كلان، 5، 4، 3).
 
5ـ تقویت و نهادینه‌سازی مشاركت اثربخش و مسئولیت‌پذیری مردم، خانواده و نهادهای اقتصادی، مدیریت شهری و روستایی و بنیادهای عام‌المنفعه در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان، 5، 2، 3 و 7).
 
6ـ گسترش و تعمیق فرهنگ پژوهش و ارزشیابی، خلاقیت و نوآوری، نظریه‌پردازی و مستندسازی تجربیات علمی ـ تربیتی بومی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان 2، 1، 4 و 8).

7ـ بهره‌مندی هوشمندانه از فناوری‌های نوین در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی مبتنی بر نظام معیار اسلامی (هدف‌های كلان، 3، 2، 1، 5 و 7).
 
8ـ تعامل اثربخش و فعال نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با سایر نهادها و دستگاه‌های مرتبط به ویژه نهاد خانواده و رسانه با تأكید بر كاهش مرزهای تعلیم و تربیت رسمی و غیررسمی (هدف‌های كلان، 7 و 4، 1، 2).
 
9ـ استقرار نظام مدیریت اثربخش، كارآمد، مسئولیت‌پذیر و پاسخگو و بسترسازی برای استقرار نظام كارآمد منابع و مصارف در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان 2، 6، 4 و 7).

10ـ ارتقای جایگاه نظام تعلیم و تربیت كشور به عنوان مهمترین نهاد تربیت نیروی انسانی و مولد سرمایه اجتماعی و اعمال سیاست‌های مصوب و هدایت و نظارت بر آن، از پیش دبستانی تا دانشگاه به عنوان امر حاكمیتی با توسعه مشاركت همگانی (هدف كلان 2،4 و 5).
 
11ـ ارتقاء معرفت و بصیرت دینی، انقلابی و سیاسی برای رشد و تعالی معنوی و اخلاقی معلمان و دانش‌آموزان و مشاركت برای ارتقاء معنوی خانواده (هدف‌های كلان 5 و 4، 2، 1).
 
12ـ بازنگری و بازسازی ساختارها و رویه‌ها در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (هدف‌های كلان 1، 2، 3، 5، 6 و 7).
 
13ـ توسعه مستمر شایستگی‌ها و توانمندی‌های اعتقادی، تربیتی، علمی و حرفه‌ای فرهنگیان (هدف‌های كلان 7 و 6، 5، 4).
 
14ـ توسعه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های آموزشی و پرورشی برای حضور فعال و سازنده در صحنه‌های بین‌المللی و منطقه‌ای در راستای تحقق اهداف و مأموریت‌های مندرج در قانون اساسی و سند چشم‌انداز و سیاست‌های كلی مقام معظم رهبری و برنامه‌های پنج ساله (هدف‌های 7، 8، 2).
 
15ـ ارتقای جایگاه علم و علم‌آموزی به عنوان عاملی مؤثر در دستیابی به حیات طیبه با تأكید بر حیثیت كاشفیت و مطلوبیت علم (هدف‌های كلان، 7، 2، 1 و 8).
 
* فصل ششم

هدف‌های عملیاتی و راهكارها

هدف‌های عملیاتی و راهكارهای ذیل آنها، لزوماً از تناظر یك به یك با هدف‌های كلان برخوردار نیستند. از این‌رو، برخی هدف‌های عملیاتی و نیز راهكارهای ذیل یك هدف كلان، ممكن است با كلان دیگری نیز مرتبط باشند. با توجه به این‌گونه ارتباط‌ها، هر راهكار، برای هدفی كه ذیل آن آمده است، جنبه اصلی و برای برخی هدف‌های دیگر جنبه مكمل دارد. به هنگام عملیاتی كردن احكام این سند، لازم است در تدوین برنامه‌های میان‌مدت و كوتاه‌مدت این‌گونه پیوستگی‌ها مورد توجه قرار گیرد.

1ـ پرورش تربیت یافتگانی كه:

ـ دین اسلام را حق دانسته و آن را به عنوان نظام معیار می‌شناسند و به آن باور دارند و آگاهانه و آزادانه و شجاعانه و فداكارانه برای تكوین تعالی اخلاق خود و دستیابی به مرتبه‌ای از حیات طیبه و استقرار حكومت عدل جهانی مهدوی از آن تبعیت می‌نمایند و به رعایت احكام و مناسك دین و موازین اخلاقی مقید هستند.

ـ از دانش‌های پایه و عمومی سازگار با نظام معیار اسلامی، همچنین از توان تفكر، درك و كشف پدیده‌ها و رویدادها به عنوان آیات الهی و تجلی فاعلیت خداوند در خلقت و نیز، دانش، بینش و مهارت‌‌ها و روحیه‌ مواجهه علمی و خلاق با مسائل فردی و خانوادگی و اجتماعی برخوردارند.

ـ با درك مفاهیم اجتماعی و سیاسی و «احترام به قانون» و اندیشه‌ورزی در آنها، شایستگی رویارویی مسئولانه و خردمندانه با تحولات اجتماعی و سیاسی را كسب می‌كنند و با رعایت وحدت و تفاهم ملی، در دفاع از عزت و اقتدار ملی می‌كوشند و با روحیه مسئولیت‌پذیری و تعالی‌خواهی و برخوردار از مهارت‌های ارتباطی، در حیات خانوادگی و اجتماعی (در سطوح محلی تا جهانی) با رعایت اصول برگرفته از نظام معیار اسلامی، مشاركت موثر دارند.
 
ـ با درك مفاهیم اقتصادی در چارچوب نظام معیار اسلامی از طریق كار و تلاش و روحیه انقلابی و جهادی، كارآفرینی، قناعت و انضباط مالی، مصرف بهینه و دوری از اسراف و تبذیر و با رعایت وجدان، عدالت و انصاف در روابط با دیگران در فعالیت‌های اقتصادی در مقیاس خانوادگی، ملی و جهانی مشاركت می‌نمایند.

ـ دارای حداقل یك مهارت مفید برای تأمین معاش حلال باشند به گونه‌ای كه در صورت جدایی از نظام رسمی تعلیم و تربیت در هر مرحله، توانایی تأمین زندگی خود و اداره خانواده را داشته باشند.

ـ با درك مفاهیم بهداشت فردی و اجتماعی و مسائل زیست بوم طبیعی و شهری به منزله امانات الهی، شایستگی حفظ و ارتقای سلامت فردی و بهداشت محیطی را كسب می‌كنند و با ورزش و تفریحات سالم فردی و گروهی به نیازهای جسمی و روانی خود و جامعه براساس اصول برگرفته از نظام معیار اسلامی، پاسخ می‌دهند.

ـ با قدر شناسی و درك زیباشناسانه آفرینش الهی و مصنوعات هنرمندانه بشری، درك مفاهیم فرهنگی و میان‌فرهنگی و بهره‌گیری از قدرت تخیل، توانمندی‌های لازم در خلق آثار فرهنگی و هنری را به دست می‌آورند و برای حفظ و تعالی میراث فرهنگی، تمدنی و هنری در سطح ملی و جهانی براساس نظام معیار اسلامی می‌كوشند (هدف كلان 1، 4، 5 ، 2 و 8).

راهكار 1/1- طراحی، تدوین و اجرای برنامه درس ملی براساس اسناد تحول راهبردی و باز تولید برنامه‌های درسی موجود با تأكید بر:
 
الف) متناسب‌سازی حجم و محتوی كتب درسی و ساعات و روزهای آموزشی با توانمندی‌ها و ویژگی‌های دانش‌آموزان.

ب) حاكمیت رویكرد فرهنگی ـ تربیتی در تولید محتوی و تقویت شایستگی‌های پایه دانش‌آموزان.

ج) بهره‌مندی فزون‌تر از روش‌های فعال، خلاق و تعالی‌بخش

د) بهره‌گیری از تجهیزات و فناوری‌‌های نوین آموزشی و تربیتی در راستای اهداف.

هـ) توجه بیشتر به تفاوت‌های فردی به ویژه هویت جنسیتی دانش‌آموزان و تفاوت‌های شهری و روستایی

راهكار 2/1ـ تدوین برنامه‌های عملیاتی لازم در راستای ترویج، تقویت مستمر و تحكیم فضایل اخلاقی در محیط‌های تربیتی با استفاده از تمام ظرفیت‌های آموزشی و تربیتی با تأكید بر اولویت كرامت و عزت‌نفس و شجاعت، حیا و عفت، صداقت، مسئولیت‌پذیری و نظم در تمام دوره‌های تحصیلی.

راهكار 3/1ـ توسعه فرهنگ اقامه نماز و اهتمام به برپایی نماز جماعت در مدرسه و تقویت انس با قرآن در دانش‌آموزان و توسعه فرهنگ و سواد قرآنی با اصلاح برنامه‌ها و توانمندسازی معلمان در راستای تقویت مهارت روخوانی و روان‌خوانی در دوره ابتدایی، آشنایی با مفاهیم كلیدی قرآن در دوره متوسطه اول و آموزش معارف قرآنی در متوسطه دوم براساس منشور توسعه فرهنگ قرآنی.

راهكار 4/1ـ ایجاد سازوكارهای ترویج و نهادینه‌سازی فرهنگ ولایت‌مداری تولی و تبرّی، امر به معروف و نهی از منكر، روحیه جهادی و انتظار «زمینه‌سازی برای استقرار دولت عدل مهدوی (عج)» با تأكید بر بهره‌گیری از ظرفیت حوزه‌های علمیه و نقش الگویی معلمان و اصلاح روش‌ها.

راهكار 5/1ـ ارائه آموزش زبان خارجی در چارچوب بخش انتخابی (نیمه تجویزی) برنامه درسی، با رعایت اصل تثبیت و تقویت هویت اسلامی ـ ایرانی.

راهكار 6/1ـ گسترش و تنوع دادن به حِرَف و مهارت‌های مورد نیاز جامعه و تعلیم متناسب و برنامه‌ریزی شده آن در همه دوره‌های تحصیلی و برای همه دانش‌آموزان.

راهكار 7/1ـ ایجاد سازوكار برای تقویت انسجام اجتماعی و وحدت ملی و احیاء هویت افتخارآمیز اسلامی ـ ایرانی در دانش‌آموزان و معلمان با تأكید بر آموزش و اجرای سرود ملی به اهتزاز درآوردن پرچم جمهوری اسلامی ایران در تمام مدارس.

2- تعمیق تربیت و آداب اسلامی، تقویت اعتقاد و التزام به ارزش‌های انقلاب اسلامی (1، 2 و 8)

راهكار 1/2- بازنگری و اصلاح برنامه‌های درسی مبتنی بر رویكرد فرهنگی ـ تربیتی و تقویت و توسعه جنبه‌های تربیتی و اخلاقی آنها به منظور فراهم آوردن زمینه تربیت پذیری دانش‌آموزان براساس فرهنگ اسلامی ـ ایرانی.

راهكار 2/2ـ تعمیق تقوای الهی و مهارت خویشتنداری، انتخابگری درست و تعالی‌بخش مستمر دانش‌آموزان با استفاده از فرصت ایام‌الله، برگزاری مراسم آگاهی‌بخش و نشاط‌انگیز در اعیاد و وفیات، حضور فعال و مشاركت دانش‌آموزان در محافل، مجالس و اماكن مذهبی و تقویت انس با دعا و توسل.

راهكار 3/2ـ تقویت شایستگی‌های اعتقادی، اخلاقی و حرفه‌ای مدیران و معلمان و تحكیم نقش الگویی آنان و فراهم آوردن سازوكارهای اجرایی برای مشاركت فعال و موثر ایشان در برنامه‌های تربیتی و فعالیت‌های پرورشی مدارس و واگذاری مسئولیت كلان تربیتی مدرسه به مدیران مدارس.

راهكار 4/2ـ تقویت ایمان، بصیرت دینی و باور به ارزش‌های انقلاب اسلامی و توانمندسازی مربیان و دانش‌آموزان برای وفاداری و حمایت آگاهانه از این ارزش‌ها و مواجهه هوشمندانه با توطئه‌های دشمنان با استفاده از ظرفیت برنامه‌های آموزشی و تربیتی آموزش و پرورش و مشاركت خانواده و سایر نهادها و دستگاه‌ها به ویژه حوزه‌های علمیه و حضور فعال و سازمان یافته دانش‌آموزان و مدارس در برنامه‌های سیاسی و اجتماعی و انقلابی.

راهكار 5/2ـ ایجاد سازوكارهای لازم برای تقویت آداب و سبك زندگی اسلامی ـ ایرانی، در تمام ساحت‌های تعلیم و تربیت به عنوان رویكرد حاكم در فرایند طراحی، تدوین و اجرای برنامه‌های درسی و آموزشی.

راهكار 6/2ـ طبقه‌بندی و متناسب سازی مقولات و موضوعات تربیتی و اخلاقی با مراحل رشد و ویژگی‌های دانش‌آموزان و اهداف نیازهای نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی و جامعه.
 
راهكار 7/2ـ استانداردسازی و تدوین شاخص‌های كیفی برای ارزیابی فعالیت‌های فرهنگی و تربیتی مدارس.

راهكار 8/2ـ استفاده از ظرفیت‌ برنامه‌های درسی، منابع آموزشی، شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات، كتابخانه، فرصت اردوها و فعالیت‌های برون مدرسه به ویژه مساجد و كانون‌های مذهبی برای تقویت معرفت و باور به معارف الهی به ویژه اعتقاد به توحید و معاد و ولایت و انتظار با رویكرد قرآنی، روایی و عقلانی در دانش‌آموزان.

3- ترویج و تعمیق فرهنگ حیا، عفاف و حجاب متناسب با قابلیت‌ها و ظرفیت‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (1 و 2)

راهكار 1/3ـ بازنگری و بازتولید برنامه‌ها و محتوای آموزشی و روش‌های تربیتی برای درونی‌سازی و تعمیق و ترویج فرهنگ حیا، عفاف و حجاب.

راهكار 2/3ـ اتخاذ تدابیر مناسب جهت جذب، تربیت و بكارگیری نیروی انسانی شایسته و متعهد و عامل به رعایت حیا، عفاف و پوشش مناسب در كلیه مراكز اداری و آموزشی.

راهكار 3/3ـ جلب مشاركت سازنده و اثربخش خانواده‌ها در حفظ، تعمیق و اشاعه حیا، عفاف و پوشش دانش‌آموزان.

راهكار 4/3ـ ایجاد سازوكارهای لازم برای هماهنگی رسانه‌ها و تولید كنندگان كتب و مواد آموزشی، لوازم‌التحریر و تجهیزات آموزشی و تربیتی در جهت ترویج فرهنگ حیا، عفاف و حجاب مناسب در دانش‌آموزان.

راهكار 5/3ـ طراحی و ارائه الگوی لباس و پوشش مناسب، متنوع، زیبا و آراسته مبتنی بر فرهنگ اسلامی ـ ایرانی برای مربیان و دانش‌آموزان پسر و دختر در راستای تقویت هویت اسلامی ـ‌ ایرانی.

راهكار 6/3ـ برنامه‌ریزی به منظور اقناع فكری دانش‌آموزان برای پذیرش قلبی و درونی حیا، عفاف، حجاب و عمل به آن با تبیین دیدگاه اسلام.

راهكار 7/3ـ ارائه خدمات مشاوره‌ای‌ ـ تربیتی در كلیه سطوح تحصیلی برای افزایش سلامت جسمی و روحی دانش‌آموزان.

4- تقویت بنیان خانواده و كمك به افزایش سطح توانایی‌ها و مهارت‌های خانواده در ایفای نقش تربیتی متناسب با اقتضائات جامعه اسلامی (2 و 5)

راهكار 1/4ـ آموزش و ارتقاء مدیریت خانواده در استفاده مناسب از ابزار رسانه در محیط خانواده همسو با اهداف نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 2/4ـ تدوین اصول راهنما و پودمان‌های آموزشی برای تبیین نقش مدرسه، رسانه‌ها و خانواده در تامین پیش‌نیازهای ورود كودك به مدرسه و ایجاد سازوكارهای لازم برای هماهنگی و همسویی آنها با هم و با اهداف نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 3/4ـ تدوین برنامه جامع مشاركت خانواده و نهادهای تربیتی و آموزشی برای تقویت فرهنگ تربیتی خانواده‌ها و تحقق شایستگی‌های پایه دانش‌آموزان.

راهكار 4/4ـ افزایش میزان مشاركت خانواده‌ها در فعالیت‌های آموزشی و تربیتی مدرسه، برگزاری دوره‌های آموزشی اثربخش، ارائه خدمات مشاوره‌ای به خانواده‌های آسیب‌پذیر و آسیب‌زا برای همسوسازی اهداف و روش‌های تربیتی خانواده و مدرسه.

راهكار 5/4ـ اضافه نمودن درس مدیریت و سلوك مناسب خانواده به جدول برنامه درسی دوره متوسطه در تمامی رشته‌ها و برای تمام دانش‌آموزان.

راهكار 6/4ـ تهیه و تدوین محتوای آموزشی برای دانش‌آموزان جهت آشنایی با ویژگی‌ها، نیازها و وظایف خانواده در چارچوب ارزش‌ها و معیارهای اسلامی.

5- تأمین و بسط عدالت در برخورداری از فرصت‌های تعلیم و تربیت با كیفیت مناسب با توجه به تفاوت‌ها و ویژگی‌های دختران و پسران و مناطق مختلف كشور (3، 5 و 7)

راهكار 1/5 ـ تعمیم دوره پیش‌دبستانی به ویژه در مناطق محروم و نیازمند حتی‌الامكان با مشاركت بخش غیردولتی با تأكید بر آموزش‌های قرآنی و تربیت بدنی و اجتماعی.

راهكار 2/5 ـ برنامه‌ریزی و تمهید مقدمات برای پوشش كامل دوره آموزش عمومی و برخودار از كیفیت مناسب در تمام مناطق كشور.

راهكار 3/5 ـ توانمندسازی دانش‌آموزان ساكن در مناطق محروم، روستاها، حاشیه شهرها، عشایر كوچ‌نشین و هم‌چنین مناطق دوزبانه با نیازهای ویژه، با تأكید بر ایجاد فرصت‌های آموزشی متنوع و با كیفیت.

راهكار 4/5 ـ اولویت‌بخشی به تأمین و تخصیص منابع، تربیت نیروی انسانی كارآمد، تدوین برنامه برای رشد، توانمندسازی و مهارت‌آموزی، ادامه تحصیل و حمایت مادی و معنوی دانش‌آموزان مناطق محروم و مرزی.

راهكار 5/5‌ ـ اختصاص حداقل 10 درصد و حداكثر 20 درصد از برنامه‌های آموزشی به معرفی حرفه‌ها، هنرها، جغرافیا، آیین و رسوم و نیازها و شرایط اقلیمی و جغرافیایی استان‌ها به ویژه مناطق روستایی و عشاری با رعایت استانداردهای ارتقای كیفیت و تقویت هویت اسلامی ـ ایرانی دانش‌آموزان در چارچوب ایجاد كارآمدی و تقویت هویت ملی.

راهكار 6/5 ـ طراحی و تدوین برنامه آموزشی متناسب با نیازها و نقش‌های دختران و پسران.

راهكار 7/5 ـ طراحی و تدوین برنامه‌ تعلیم و تربیت انعطاف‌پذیر، متناسب با ویژگی‌های شخصیتی و محیطی استعدادهای گوناگون دانش‌آموزان به منظور شكوفایی استعدادهای خاص و افزایش كارآمدی و مفید بودن آنها.

راهكار 8/5 ـ ساماندهی و بكارگیری بهینه و اثربخش منابع انسانی و توزیع عادلانه آن در سراسر كشور.

6- تنوع‌بخشی به محیط‌های یادگیری در فرایند تعلیم و تربیت رسمی عمومی (1، 3 و 8)

راهكار 1/6 ـ ایجاد،‌ توسعه و غنی‌سازی واحد اطلاعات و منابع آموزش و پرورش در سطح مدرسه (از قبیل كتابخانه، آزمایشگاه و كارگاه، شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات).

راهكار 2/6ـ تقویت و توسعه تعاملات نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با جامعه و سایر دستگاه‌ها و نهادها از طریق گسترش ساختار تلفیقی و مسئله محور در ضمن طراحی و اجرای برنامه‌های درسی.

راهكار 3/6ـ ایجاد موزه و نمایشگاه علم و فناوری در هر یك از شهرستان‌ها تا پایان برنامه ششم توسعه كشور، به منظور فراهم آوردن زمینه مشاهده و تجربه فزون‌تر دانش‌آموزان و عینی‌تر كردن محتوای آموزشی كتب درسی.

راهكار 4/6ـ ساماندهی و مدیریت بر فعالیت‌های موسسات و آموزشگاه‌های آزاد وابسته به وزارت آموزش و پرورش، بازنگری و بازتولید محتوای برنامه‌های آموزشی آنها همسو با اهداف و برنامه‌های تحولی آموزش و پرورش و نظارت و ارزیابی مستمر بر عملكرد آنها و هماهنگی و همكاری با دستگاه‌های ذیربط برای ایجاد همسویی سایر آموزشگاه‌های آزاد با اهداف برنامه‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 5/6ـ تنظیم و اجرای برنامه‌ جامع كارآفرینی و مهارت آموزی برای تمام دوره‌های تحصیلی به ویژه دانش‌آموزان دوره متوسطه تا پایان برنامه پنجم توسعه در برنامه درسی و آموزشی.

راهكار 6/6ـ ایجاد شبكه‌ای از محیط‌های یادگیری مانند پژوهشسراها، اردوگاه‌ها، خانه‌های فرهنگ، كتابخانه‌های عمومی، نمایشگاه‌ها و موزه‌های تخصصی علوم و فناوری، مراكز كارآفرینی، ورزشگاه‌ها و سایر مراكز مشابه و برقراری تعامل اثربخش مدارس با این محیط‌ها، با رعایت اصل غنی‌سازی محیط مدرسه با همكاری سایر دستگاه‌ها.

7ـ افزایش نقش مدرسه به عنوان یكی از كانون‌های پیشرفت محلی، به ویژه در ابعاد فرهنگی ـ اجتماعی (2، 1، 5 و 7)

راهكار 1/7ـ فراهم آوردن زمینه‌های لازم برای نقش‌آفرینی مدرسه به عنوان كانون كسب تجربیات تربیتی محله و جلوه‌ای از جامعه اسلامی و حیات طیبه با تفویض اختیار و مسئولیت به آن و استانداردسازی تمام مولفه‌ها و عوامل درون مدرسه‌ای.

راهكار 2/7ـ نهادینه‌سازی و تقویت همكاری مدرسه با مراكز فرهنگی و علمی محله به ویژه مسجد و كانون‌های مذهبی و حوزه‌های علمیه و مشاركت فعال مدیران، معلمان و دانش‌آموزان در برنامه‌های مرتبط محله و نیز حضور نظام‌مند و اثربخش روحانیون توانمند و مبلغان مذهبی با تجربه در مدرسه.

راهكار 3/7ـ برقراری ارتباط سازمان یافته مراكز علمی ـ پژوهشی با نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در سطح ملی و منطقه‌ای و بهره‌مندی از پشتیبانی علمی و تخصصی حوزه‌های علمیه و موسسات آموزش عالی و مراكز آموزش فنی و حرفه‌ای به ویژه دانشكده‌های علوم قرآنی، علوم تربیتی و روانشناسی در مدارس.

8- افزایش مشاركت نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی و مدرسه و معلمان و دانش‌آموزان در رشد و تعالی كشور در عرصه‌های دینی، فرهنگی، اجتماعی در سطح محلی و ملی به عنوان نهاد مولد سرمایه انسانی، فرهنگی، اجتماعی و معنوی (5، 2 و 7)

راهكار 1/8 ـ اصلاح، ارتقاء و تغییر نگرش به آموزش و پرورش به عنوان سازمان فراگیر و نیروی اثرگذار در خدمت اهداف رشد و تعالی كشور به ویژه اهداف فرهنگی و اجتماعی.

راهكار 2/8 ـ ایجاد سازوكارهای لازم برای تقویت جایگاه و منزلت فرهنگی و اجتماعی معلمان.

راهكار 3/8 ـ بسترسازی برای حضور فعال دانش‌آموزان در تشكل‌های رسمی و قانونی مرتبط با اتكا به ظرفیت‌های درون و برون آموزش و پرورش از قبیل بسیج دانش‌آموزی، كانون‌های علمی و فرهنگی و انجمن اسلامی دانش‌آموزان.

راهكار 4/8 ـ فراهم آوردن سازوكارهای قانونی برای حضور فعال و موثر مسئولین نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در نهادهای سیاست‌گذار و تصمیم‌ساز فرادستی به عنوان یكی از اركان تعالی و پیشرفت همه جانبه و پایدار كشور.

راهكار 5/8 ـ تبیین دستاوردهای علمی و فنی و تمدن اسلامی‌ ـ ایرانی در برنامه‌های درسی و آموزشی و تقویت باور و روحیه مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان برای تحقق تمدن نوین اسلامی در راستای دستیابی به جامعه عدل مهدوی.

راهكار 6/8 ـ تقویت شایستگی‌های حرفه‌ای و اعتقادی مدیران و معلمان و فراهم آوردن ساز و كارهای اجرایی برای مشاركت فعال و موثر ایشان در برنامه‌های تربیتی و فعالیت‌های پرورشی مدارس.

راهكار 7/8 ـ تأكید بر معلم محوری در رابطه معلم و دانش‌آموز در عرصه تعلیم و تربیت و جلوگیری از اجرای هر سیاسیت و برنامه نظری و عملی كه این محوریت را مخدوش نماید.

راهكار 8/8 ـ مشاركت فعال آموزش و پرورش در مواجهه با نیازهای فوری و عمومی جامعه از قبیل شیوع بیماری‌های فراگیر، زلزله، رفع بیسوادی، حاكمیت قوانین و مقررات، حفظ و پاكیزگی محیط زیست، خدمت به محرومین، حركت‌های خیرخواهانه مردمی و انقلابی از طریق برگزاری دوره‌ها، اردوهای آموزشی و توجیهی برای آماده‌سازی مربیان و دانش‌آموزان.

راهكار 9/8 ـ تعامل اثربخش با مراكز فرهنگی و اجتماعی و استفاده از ظرفیت رسانه‌ها ـ به ویژه رسانه ملی ـ برای تبیین جایگاه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در تولید سرمایه اجتماعی و فرهنگی و جلوگیری از كوچك‌انگاری نقش آن در سرنوشت آینده كشور از منظر معارف اسلامی.

9ـ جلب مشاركت اركان سهیم و موثر و بخش عمومی و غیردولتی در تعلیم و تربیت رسمی عمومی (5، 2 و 7)

راهكار 1/9ـ ایجاد تسهیلات قانونی و سازوكارهای تشویقی و انگیزشی لازم اعم از مادی و معنوی، برای بسط فرهنگ نیكوكاری و تعاون، مشاركت پذیری و مشاركت جویی در جامعه و در بین دانش‌آموزان با الهام از آموزه‌های دینی با تأكید بر استفاده مناسب از ظرفیت كتاب‌های درسی، مجلات و رسانه‌های آموزشی و برگزاری اردوهای جهادی.

راهكار 2/9ـ ایجاد سازوكارهای مناسب برای حفظ و ارتقای مستمر سطح مشاركت واقفین و خیرین مدرسه‌ساز از قبیل نامگذاری مدارس به نام ایشان، مشاركت آنان در مدیریت مدارس خیرساز، مشاركت دولت در تأمین هزینه‌های این مدارس.

راهكار 3/9ـ توسعه مشاركت بخش‌های دولتی و غیردولتی در انجام امور به تولید، چاپ و توزیع مواد و منابع آموزشی در چارچوب سیاست‌های آموزش و پرورش با تأكید بر سیاست تولید بسته‌های آموزشی و سیاست چند تألیفی در كتاب‌های درسی.

راهكار 4/9ـ تقویت و گسترش مدارس غیردولتی با اصلاح و بازنگری قوانین و مقررات موجود.

10ـ ارتقاء منزلت اجتماعی و جایگاه حرفه‌ای منابع انسانی با تأكید بر نقش الگویی و جایگاه معلم (4و 2)

راهكار 1/10- برنامه‌ریزی و به كارگیری امكانات و فرصت‌های اجتماعی برای اعتلای فرهنگ عمومی در تكریم و پاسداشت مقام معلم با تاكید بر استفاده از ظرفیت رسانه ملی

راهكار 2/10- استقرار نظام سنجش صلاحیت‌های عمومی، تخصصی و حرفه‌ای، تعیین ملاك‌های ارزیابی و ارتقای مرتبه (نظام رتبه‌بندی) علمی و تربیتی معلمان و تقویت انگیزه ارتقاء شغلی در آنان براساس نظام معیار اسلامی.

راهكار 3/10- اصلاح قوانین و مقررات موجود استخدامی، مالی و اداری متناسب با حرفه‌های تخصصی، با مشاركت دستگاه‌های ذیربط.

راهكار 4/10- طراحی و استقرار نظام خاص بازنشستگی فرهنگیان برای بهره‌مندی فرون‌تر از تجارب مفید آنان.

11- بازمهندسی سیاست‌ها و باز تنظیم اصول حاكم بر برنامه‌ درسی تربیت معلم با تأكید بر كارورزی و انطباق سطح شایستگی‌های حرفه‌ای معلمان در سطح ملی و جهانی با مقتضیات الگوی برنامه درسی در نظام تعلیم و تربیت و طراحی سیاست‌های مناسب برای ارتقای شیوه‌های جذب، تربیت و نگهداشت معلمان در آموزش و پرورش (7، 4، 2، 1 و 8)

راهكار 1/11ـ استقرار نظام ملی تربیت معلم و راه‌اندازی دانشگاه ویژه فرهنگیان با رویكرد آموزش تخصصی و حرفه‌ای تربیت محور توسط وزارت آموزش و پرورش با همكاری دستگاه‌های ذیربط.

راهكار 2/11ـ‌ طراحی و ارتقای نظام تربیت حرفه‌ای معلمان در آموزش و پرورش با تأكید بر حفظ تعامل مستمر دانشجو، معلمان با مدارس و نهادهای علمی و پژوهشی در طی این دوره و فراهم آوردن امكان كسب تجربیات واقعی از كلاس درس و محیط‌های آموزشی.

راهكار 3/11‌ـ ایجاد سازوكارهای لازم برای جذب و نگهداشت استعدادهای برتر و برخوردار از صلاحیت‌های دینی، اخلاقی، انقلابی و شخصیتی به رشته‌های تربیت معلم با تأكید بر تقویت انگیزه‌های معنوی و مادی معلمان از قبیل برقراری حقوق و دستمزد در دوران تحصیل، ارتقای سطح آموزشی و تجهیزاتی مراكز ذیربط، ایجاد نظام بازآموزی مستمر علمی و تسهیل در ادامه تحصیل با توجه به رتبه‌بندی معلمان.

راهكار 4/11ـ ایجاد نظام ارزیابی صلاحیت معلمان شامل شایستگی‌های اخلاقی، اعتقادی، انقلابی، حرفه‌ای و تخصصی و ارزشیابی متناسب با مبانی و اهداف سند تحول راهبردی.

راهكار 5/11ـ ایجاد انعطاف در برنامه‌های درسی تربیت معلم متناسب با تحولات علمی و نیازهای نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با تأكید بر رویكرد تلفیقی و به روزرسانی توانمندی‌های تربیتی و تخصصی معلمان.

راهكار 6/11ـ استقرار سازوكارهای ارتقای توانمندی‌های معلمان برای مشاركت موثر آنان در برنامه‌ریزی درسی در سطح مدرسه، به ویژه سازوكارهایی كه به تقویت هویت حرفه‌ای آنان می‌انجامد.

راهكار 7/11ـ توسعه زمینه پژوهشگری و افزایش توانمندی‌های حرفه‌ای به شكل فردی و گروهی میان معلمان و تبادل تجارب و دستاوردها در سطح محلی و ملی و ایجاد فرصت‌های بازآموزی مستمر علمی و تحقیقاتی و مطالعاتی و برگزاری جشنواره‌های الگوی تدریس برتر و اختصاص اعتبارات خاص برای فعالیت‌های پژوهشی معلمان.

راهكار 8/11ـ برنامه‌ریزی برای كارآموزی و كارورزی دانشجو معلمان در كنار تربیت معلم و بررسی نظریات جدید تعلیم و تربیت.

راهكار 9/11ـ رصد كردن تحولات نظام آموزش و پرورش و تربیت معلم و تحولات علمی در حوزه علوم تربیتی در سطح منطقه، جهان اسلام و بین‌الملل و بومی‌سازی تجربیات و یافته‌های مفید آنها و بهره‌مندی آگاهانه از آنها در چارچوب نظام معیار اسلامی.

راهكار 10/11ـ جلب مشاركت دانشگاه‌های برتر و حوزه‌‌های علمیه در امر تربیت تخصصی ـ حرفه‌ای و دینی معلمان، كارشناسان و مدیران با همكاری دانشگاه فرهنگیان.

راهكار 11/11ـ مشاركت فعال در تعاملات بین‌المللی، با اولویت جهان اسلام و انعكاس نظریات و تجربیات موفق داخلی در محافل و مراكز علمی جهانی.

راهكار 12/11ـ بهینه‌سازی سیاست‌ها و برنامه‌های نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی برای افزایش كارآیی و اثربخشی مدارس خارج از كشور با تأكید بر بازنگری جداول آموزشی و محتوای كتب درسی، به كارگیری نیروهای متعهد، توانمند و مجرب و متناسب‌سازی فضای فیزیكی این مدارس.
 
12ـ برقراری الگوی جبران خدمات و تامین رفاه نیروی انسانی در خور منزلت فرهنگیان با توجه به لزوم تمام وقت شدن آنان (4، 3 و 7)

راهكار 1/12ـ بهینه‌سازی نظام پرداخت‌ها، مبتنی بر شایستگی‌ها و براساس رویكرد رقابتی.

راهكار 2/12ـ فراهم آوردن تسهیلات و امتیازات متناسب برای جذب و نگهداشت نیروهای كارآمد در دوره ابتدایی و تقویت نگاه تخصصی زیربنایی به این دوره تحصیلی.

راهكار 3/12ـ ایجاد سازوكارهای قانونی برای افزایش انگیزه معلمان و مربیان با ساماندهی مناسب خدمات و امكانات رفاهی و رفع مشكلات مادی و معیشتی آنان.

13ـ افزایش نقش شوراهای آموزش و پرورش استان، مناطق و مدارس در تقویت فعالیت‌های تربیتی استان و منطقه و مدرسه در چارچوب سیاست‌ها و برنامه‌های ملی (5، 2، 4 و 7)

1/13ـ اصلاح قوانین و مقررات موجود در راستای تقویت نقش شوراهای آموزش و پرورش استان‌ها و مناطق و مدارس متناسب با مقتضیات تربیتی.

2/13ـ افزایش كارآمدی شوراهای درون مدرسه (مانند شورای معلمان و شورای دانش‌آموزان) با تفویض برخی از اختیارات اداره و مدرسه به آنان فراهم آوردن زمینه مشاركت بیشتر ایشان در فرآیند تعلیم و تربیت مدرسه.

14ـ ایجاد و متناسب‌سازی فضاهای تربیتی با ویژگی‌ها و نیازهای دانش‌آموزان و اقتضائات فرهنگ اسلامی ـ ایرانی و شرایط اقلیمی، فرهنگی و جغرافیایی (6، 7 و 3)

راهكار 1/14ـ طراحی و ساخت فضاهای تربیتی متناسب با برنامه‌ درسی، استانداردهای تربیتی، تحولات جمعیتی، اصول شهرسازی و معماری و شرایط اقلیمی با تاكید بر استفاده از فناوری‌های نوین ساخت و تجهیزات آموزشی و رعایت الگوی معماری اسلامی ـ ایرانی و توجه ویژه به نقش محوری نمازخانه در طراحی و معماری اسلامی.

راهكار 2/14ـ متناسب‌سازی فضاهای فیزیكی، آموزشی و تربیتی با نیازهای ویژه و تفاوت‌های جنسیتی دانش‌آموزان با تأكید بر فراهم آوردن الزامات نهادینه سازی فرهنگ ایمانی و عفاف و پوشش و رعایت احكام محرّمیت در محیط.

راهكار 3/14ـ اهتمام به طراحی، ساخت و تجهیز مناسب نمازخانه، كتابخانه، آزمایشگاه، فضای سبز و فضای ورزشی در تمام مدارس به عنوان محیط تعلیم و تربیت.

15ـ اصلاح محتوا، ارتقای جایگاه، افزایش كیفیت و كارآمدی علوم انسانی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی مبتنی بر مبانی دینی در چارچوب نظام معیار اسلامی (1 و 2)

راهكار 1/15ـ تدوین منابع علوم انسانی مبتنی بر جهان بینی اسلامی و با هدف توأمان هدایت، تعالی و مدیریت فرد و جامعه.

راهكار 2/15ـ تدوین برنامه به منظور فرهنگ‌سازی در جهت تبیین و تقویت منزلت علوم انسانی و پرهیز از غلبه رویكرد تجربی و فنی در دوره‌های آموزش رسمی عمومی.

راهكار 3/15ـ شناسایی استعدادهای برتر و هدایت آنها به ادامه تحصیل در رشته‌های علوم انسانی و زمینه‌سازی برای تقویت و تعمیق فعالیت‌های علمی پژوهشی آنها در دوره‌های آموزش عالی.

راهكار 4/15ـ جذب و تربیت معلمان مستعد، آگاه و متعهد برای تدریس در درس‌های علوم انسانی، دانش‌افزایی مستمر معلمان در حین خدمت و ارتقاء شأن و منزلت فرهنگی و اجتماعی آنها.

راهكار 5/15ـ اصلاح و باز تدوین متون و مواد آموزشی دروس علوم انسانی در سطوح مختلف براساس آموزه‌ها و معارف دینی و با مشاركت حوزه‌های علمیه.

راهكار 6/15ـ گسترش و تقویت مدارس و مجموعه‌های آموزشی تربیتی خاص علوم انسانی در سراسر كشور.

16ـ تنوع‌بخشی در ارائه خدمات آموزشی و فرصت‌های تربیتی متناسب با مصالح جامعه، نیازها و علایق دانش‌آموزان در راستای شكوفایی استعدادهای آنها (3، 2 و 7)

راهكار 1/16ـ ایجاد تنوع در فرصت‌های تربیتی در مراكز آموزشی و تربیتی برای پاسخ‌گویی به نیازهای دانش‌آموزان.

راهكار 2/16ـ رعایت اقتضائات هویت جنسیتی (پسران و دختران) و ویژگی‌های دوران بلوغ دانش‌آموزان در برنامه‌های درسی و روش‌ها و برنامه‌های تربیتی ضمن توجه به هویت مشترك آنان.

راهكار 3/16ـ توجه كافی به شرایط روحی دانش‌آموزان در سنین بلوغ و ارائه مشاوره و آموزش‌های دینی و اخلاقی متناسب با آنها.

17ـ ارتقای‌ كیفیت فرایند تعلیم و تربیت با تكیه بر استفاده هوشمندانه از فناوری‌های نوین (3، 2، 1 و 7)

راهكار 1/17ـ توسعه ضریب نفوذ شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات (اینترنت) در مدارس با اولویت پر كردن شكاف دیجیتالی بین مناطق آموزشی و ایجاد ساز و كار مناسب برای بهره‌برداری بهینه و هوشمندانه توسط مربیان و دانش‌آموزان در چارچوب نظام معیار اسلامی.

راهكار 2/17ـ تولید و به كارگیری محتوای الكترونیكی متناسب با نیاز دانش‌آموزان و مدارس با مشاركت بخش دولتی و غیردولتی و الكترونیكی كردن محتوای كتاب‌های درسی براساس برنامه درسی ملی (با تأكید بر استفاده از ظرفیت چند رسانه‌ای) تا پایان برنامه پنجم توسعه كشور.

راهكار 3/17ـ اصلاح و به روزآوری روش‌های تعلیم و تربیت با تأكید بر روش‌های فعال، گروهی، خلاق با توجه به نقش الگویی معلمان.

راهكار 4/17ـ گسترش بهره‌برداری از ظرفیت‌ آموزش‌های غیرحضوری و مجازی در برنامه‌های آموزشی و تربیتی ویژه معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌های ایرانی در خارج از كشور براساس نظام معیار اسلامی و با رعایت اصول تربیتی از طریق شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات.

18ـ تغییر و نوآوری در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با رویكرد تعالی‌بخش، پویا و بالنده (7، 1 و 2)

راهكار 1/18ـ مناسب‌سازی فرهنگ سازمانی براساس معیارهای اخلاق اسلامی با تأكید بر تقویت روحیه اخوت و تعاون، خلاقیت و آموزش مستمر.

راهكار 2/18ـ تأمین تسهیلات و امكانات و ایجاد سازوكارهای كارا و اثربخش در آموزش‌های ضمن خدمت معلمان و تقویت انگیزه و مهارت حرفه‌ای برای یادگیری مداوم.

راهكار 3/18ـ ایجاد شبكه پژوهشی فعال و فراگیر در درون ساختار نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با استفاده از فناوری‌های نوین و در قالب شبكه ملی اطلاعات و ارتباطات.

راهكار 4/18ـ استفاده بهینه از دانش‌ و تجربه نخبگان و پیشكوستان آموزش و پرورش.

راهكار 5/18ـ استقرار نظام خلاقیت و نوآوری در آموزش و پرورش در راستای تربیت جامعه و بالندگی معنوی و اخلاقی و حمایت مادی و معنوی از مدیران، مربیان و دانش‌آموزان خلاق و نوآور و كارآفرین

19ـ استقرار نظام ارز‌شیابی و تضمین كیفیت در تعلیم و تربیت رسمی عمومی (7، 2 و 4)

راهكار 1/19ـ ایجاد سازوكارهای قانونی و ساختار مناسب برای سنجش و ارزشیابی عملكرد نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 2/19ـ طراحی و اجرای نظام ارزشیابی نتیجه محور براساس استانداردهای ملی برای گذر از دوره‌های تحصیلی و رویكرد ارزشیابی فرآیند محور در ارتقای پایه‌های تحصیلی دوره ابتدایی و رویكرد تلفیقی (فرآیند محور و نتیجه محور) در سایر پایه‌های تحصیلی.

راهكار 3/19ـ ایجاد نظام رتبه‌بندی مدارس و موسسات آموزش و پرورش به منظور شفاف‌سازی عملكرد و ارتقاء كیفیت و تقویت انگیزه‌های رقابت منطقی و علمی بین آنان.

راهكار 4/19ـ ارتقاء جایگاه ایران در ارزیابی‌های كیفیت جهانی در چارچوب معیارهای اسلامی و معرفی الگوی تعلیم و تربیت اسلامی به جهان.

20ـ تأمین، تخصیص و تنوع‌بخشی به منابع مالی، مدیریت مصارف متناسب با نیازهای كمّی و كیفی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (6 و 7 و 3)

راهكار 1/20ـ مدیریت بهینه منابع و مصارف و شفاف‌سازی عملكرد مالی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 2/20ـ شفاف‌سازی و برنامه‌ریزی برای افزایش سهم اعتبارات آموزش و پرورش از تولید ناخالص داخلی به میزان مناسب.

راهكار 3/20ـ اولویت‌بخشی به آموزش ابتدایی در تامین و تخصیص منابع.

راهكار 4/20ـ افزایش سهم هزینه‌های غیرپرسنلی در بودجه جاری آموزش و پرورش به میزان مناسب به منظور ارتقاء آموزش و تربیت.

راهكار 5/20ـ طراحی سازوكارهای تنوع‌بخشی به منابع مالی دولتی و غیردولتی از قبیل موقوفات و امور خیریه.

راهكار 6/20ـ بهینه‌سازی بهره‌برداری از منابع مادی و فیزیكی و تبدیل به احسن كردن آنها و طراحی استانداردهای مصرف و تعبیه‌ساز و كارهای پیشگیری از اسراف و تبذیر.

راهكار 7/20ـ تقویت مشاركت عمومی در آموزش و پرورش با حفظ كاركردهای سیاست‌گذاری و نظارتی نظام از طریق تسهیل تأسیس مدارس غیردولتی و حمایت از فعالیت‌های آموزشی آنان.

21ـ بازنگری و بازمهندسی ساختارها و رویه‌ها و روش‌ها (7، 1 و 2)

راهكار 1/21ـ اصلاح و بازنگری ساختار دوره‌های آموشی براساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی.

راهكار 2/21ـ استقرار نظام مكان‌یابی مدارس براساس سامانه آمایش سرزمین و تحولات جمعیتی (ناظر به 50 سال آینده).

راهكار 3/21ـ طراحی و استقرار جامع هدایت تحصیلی و استعدادیابی به منظور هدایت دانش‌آموزان به سوی رشته‌ها و حرف و مهارت‌های مورد نیاز حال و آینده كشور متناسب با استعدادها، علاقه‌مندی و توانایی‌های آنان.

راهكار 4/21ـ استقرار نظام راهنمایی و مشاوره تربیتی مبتنی بر مبانی اسلامی و افزایش نقش معلمان در این زمینه و به كارگیری مشاوران متخصص برای ایفای وظایف تخصصی در تمام پایه‌های تحصیلی.

راهكار 5/21ـ ساماندهی ساعات كار مربیان برای حضور تمام وقت در مدارس شامل ساعات تدریس و ساعات اختصاص یافته به سایر فعالیت‌های تربیتی مرتبط در مدرسه با توجه به ضرورت جبران خدمت مناسب ایشان.

راهكار 6/21ـ تحول در ساختار و مدیریت زمان آموزش در مدارس و تعیین و متناسب‌سازی ساعات و روزهای آموزشی در طول هفته.

راهكار 7/21ـ اولویت‌بخشی به رویكرد مدیریت مجتمع‌های آموزشی و تربیتی به منظور اعمال مدیریت یكپارچه تربیتی در طول مدت تحصیل دانش‌آموزان و ایجاد فرصت بیشتر برای ارتقای فعالیت‌های آموزشی و تربیتی.

راهكار 8/21ـ استقرار و استفاده از نظام «دوری» در سازماندهی، معلمان در سه پایه اول ابتدایی.

راهكار 9/21ـ حاكمیت برنامه محوری به جای كتاب محوری و تولید بسته آموزشی در برنامه‌های درسی با رعایت اصل معلم محوری.

راهكار 10/21ـ باز طراحی و ساماندهی تقویم سال تحصیلی با رعایت انعطاف و توجه به شرایط اقلیمی و با تاكید بر بهینه‌سازی تعطیلات.

22ـ ارتقاء و بهبود مستمر كیفیت نظام كارشناسی، مدیریت راهبردی آموزشی و تربیتی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی (7، 2 و 4)

راهكار 1/22ـ نهادینه كردن برنامه محوری در سطوح مختلف مدیریت نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 2/22ـ ایجاد سازوكارهای لازم برای تربیت و نگهداشت مدیران و راهبران آموزشی و تربیتی و تلاش برای افزایش ثبات مدیریت در مجموعه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی.

راهكار 3/22ـ طراحی و اجرای الگوی بالندگی شغلی ـ حرفه‌ای برای منابع انسانی.

راهكار 4/22ـ ایجاد مطالعات راهبردی آینده‌نگر در آموزش و پرورش و تدوین برنامه‌های آینده پژوهانه و اجرای آن با هماهنگی دستگاه‌های ذیربط در آموزش و پرورش.

راهكار 5/22ـ اصلاح ساختار اجرایی و كاهش تعداد واحدهای اداری، متناسب با مدیریت كارآمد و اثربخش.

راهكار 6/22ـ گزینش مدیران در سطوح مختلف براساس شایسته‌سالاری و پیشگامی آنان در ارزش‌های الهی و انسانی و معیارهای علمی، كارآمدی و باور به اهداف نظام تعلیم و تربیت رسمی.

23ـ توسعه ظرفیت پژوهش و نوآوری، نظریه‌پردازی و مستندسازی تجربیات تربیتی بومی (8، 2 و 7)

راهكار 1/23ـ استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود برای گسترش فرهنگ تفكر و پژوهش در بین مدیران، مربیان و تأمین پژوهشگر مورد نیاز تعلیم و تربیت رسمی عمومی و حمایت از پژوهشگران فعال و مجرب.

راهكار 2/23ـ تدوین نظام جامع حمایت از پژوهشگران حوزه آموزش و پرورش و هدایت موضوعات و اهداف پژوهشی در راستای تحقق اهداف تعلیم و تربیت رسمی.

راهكار 3/23ـ حمایت مادی و معنوی از طرح‌های موفق و نوآوری‌های تربیتی بومی، مستندسازی و انتشار یافته‌های پژوهشی در داخل و خارج از كشور و ایجاد بانك اطلاعاتی فعال و كارآمد.

راهكار 4/23ـ حمایت مادی و معنوی از كرسی‌های نظریه‌پردازی در علوم تربیتی و روش‌های تعلیم و تربیت و فراهم آوردن زمینه كاربست یافته‌های جدید و نوآوری در مدارس و نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی با همكاری حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها و مراكز علمی و پژوهشی.

فصل هفتم:

چارچوب نهادی و نظام اجرایی تحول بنیادین آموزش و پرورش

برای تحقق اهداف و برنامه‌های سند ملی آموزش و پرورش در افق چشم‌انداز، سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و نظارت بر فرآیند تحول بنیادین در دو سطح به شرح زیر صورت می‌پذیرد:

1-7ـ سیاست‌گذاری، نظارت و ارزیابی در سطح كلان

سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری كلان و نیز ارزیابی و نظارت راهبردی فرایند تحول بنیادین نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی بر پایه این سند برعهده شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌باشد.

2-7ـ برنامه‌ریزی و نظام اجرایی

الف ـ شورای عالی آموزش و پرورش با استفاده از همه ظرفیت آموزش و پرورش و سایر نهادها و امكانات كشور مسئولیت بررسی، تصویب و ابلاغ سیاست‌های اجرایی، طراحی سازكار تحقق اهداف، ساختارها و فرایندهای مربوط، به روزآوری و ترمیم، هماهنگی و انسجام در سیاست‌ها و برنامه‌ها و نظارت بر حسن اجرای برنامه‌‌های تحول راهبردی را برعهده دارد و گزارش پیشرفت اجرای سند و چگونگی عملكرد وزارت آموزش و پرورش را به صورت سالانه به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه می‌دهد.

ب ـ وزارت آموزش و پرورش مسئولیت نهادینه‌سازی و اجرای سند ملی آموزش و پرورش مسئولیت نهادینه سازی و اجرای سند ملی آموزش و پرورش (شامل بنیان‌های نظری و سند تحول راهبردی) و طراحی و تدوین برنامه‌های اجرایی سند تحول راهبردی را برعهده دارد و حداكثر ظرف مدت یك سال پس از تصویب این سند، برنامه‌های خود (به ویژه برنامه‌های زیر نظام‌های اصلی) را به تصویب شورای عالی آموزش و پرورش می‌رساند.

ج ـ وزارت آموزش و پرورش موظف است با تربیت، به كارگیری و ساماندهی نیروهای توانمند و واجد شرایط، تامین و بسیج امكانات و منابع، تدوین برنامه‌های اجرایی كوتاه‌مدت و میان‌مدت در سطح ملی و استانی، اصلاح قوانین و مقررات و جلب مشاركت و همكاری سایر دستگاه‌ها و نهادها اقدامات لازم برای تحقق مفاد سند را معمول دارد.

د ـ تمام دستگاه‌ها و نهادها، به ویژه رسانه ملی، موظفند در چارچوب این سند، همكاری لازم با نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی را برای تحقق اهداف تحول بنیادین آموزش و پرورش معمول دارند. گزارش نحوه و میزان همكاری دستگاه‌ها به صورت سالانه توسط وزیر آموزش و پرورش به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه خواهد شد.

3-7ـ نحوه ترمیم و بروز رسانی سند تحول راهبردی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی

فرآیند ترمیم سند تحول راهبردی نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران در افق چشم‌انداز در بازه‌های زمانی 5 ساله از تاریخ تصویب آن و مطابق با بنیان‌های نظری سند ملی (فلسفه تعلیم و تربیت در جمهوری اسلامی ایران، فلسفه و تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران، رهنامه نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران) پس از تصویب شورای عالی آموزش و پرورش به تصویب نهایی شورای عالی انقلاب فرهنگی خواهد رسید.

***
این سند مشتمل بر 7 فصل در جلسات 681، 682، 683، 684، 685، 686، 687، 688، 689، 690، 691، 692، 693، 694، 695، 696 و 697 مورخ 12/11/89، 26/11/89، 3/12/89، 10/12/89، 17/12/89، 23/1/90، 6/2/90، 20/2/90، 31/3/90، 14/4/90، 21/4/90، 4/5/90، 15/6/90، 22/6/90 و 5/7/90 شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب نهایی رسید و از تاریخ ابلاغ لازم‌الاجرا است و كلیه مصوبات و سیاست‌های قبلی در موارد مغایرت با آن منسوخ و بلااثر و در سایر موارد براساس آن مورد بازنگری و اصلاح قرار می‌گیرد.
محمود احمدی‌نژاد
رییس جمهور و رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی

 

تعداد مشاهده (199)       نظرات (0)

نظرات کاربران درباره خبر "سند تحول بنیادین آموزش و پرورش"


نظرتان را بیان کنید

نام:
پست الکترونیکی:
نظر:
کد بالا را در محل مربوطه وارد نمایید
(حروف بزرگ و کوچک را رعایت نمایید)